Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Συνέντευξη στο ΧΩΝΙ της Κυριακής 13/9/2015

Σε συνέντευξή σας δηλώσατε βέβαιος για την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Αυτοδυναμία μπορεί να επιτευχθεί; Αν όχι, τι θα πρέπει να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας;

 

Ο Σύριζα θα βγει πρώτο κόμμα. Όμως, οι ψήφοι αυτή τι φορά θα είναι πιο «αποστασιοποιημένες» από ότι τον Ιανουάριο. 

Για να γίνει αυτή η πρωτιά αυτοδυναμία θα πρέπει να κερδηθούν εκείνοι που νιώθουν απογοητευμένοι από τον Σύριζα, ιδιαίτερα εξαιτίας της εικόνας που παρουσίασε μετά τον συμβιβασμό των Βρυξελλών. Η υποχώρηση των δυνάμεων του ήταν ασύντακτη, με πολλά «εγώ» και λίγα «εμείς». Προσοχή χρειάζονται, επίσης, οι νέοι άνθρωποι που πολιτικοποιήθηκαν μέσα από το δημοψήφισμα και δεν έχουν πείρα από τα ζικ-ζακ της ιστορίας, την αναγκαιότητα συμβιβασμών, ενώ νιώθουν μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον.


Πώς σχολιάζετε τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ (αποχώρηση Αριστερής Πλατφόρμας); Έχετε πει πως «κάποιοι είτε δεν ήταν έτοιμοι, είτε δεν ήθελαν να κυβερνήσουν»…


Τμήματα της αριστεράς έχουν συνηθίσει στο ρόλο της αντιπολίτευσης. Ανάλογα και η απέναντι πλευρά είναι ευχαριστημένη με μια αριστερά που αποδέχεται τον περιορισμό της στην αντιπολίτευση. Όμως, στις κρίσιμες στιγμές της χώρας πάντα ο λαός ήθελε μια μεγάλη αλλαγή. Ήθελε την αριστερά στην κυβέρνηση. Πολλοί από εμάς ανταποκριθήκαμε με όσες δυνάμεις και δυνατότητες διαθέτουμε σε αυτή τη λαϊκή θέληση και ταυτόχρονα απαίτηση. Ορισμένοι άλλοι ναι μεν συμφώνησαν να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες αλλά δεν τους άρεσε να ασκούνται στη μικρή καθημερινή δουλειά υλοποίησης μεγάλων αλλαγών. Κάποιοι δεν θέλανε να μάθουν καν πώς γίνεται αυτό και κάποιοι άλλοι δεν μπορούσαν. Αυτοί εγκατέλειψαν την κοινή πορεία.


Παρατηρήσατε και άλλα φαινόμενα; Και άλλες στάσεις;


Στη διάρκεια των λίγων μηνών διακυβέρνησης εντόπισα αρκετούς που δεν ήθελαν να κυβερνήσουν.  Το να κυβερνάς σημαίνει να κάνεις αναγκαίους συμβιβασμούς, ελιγμούς, υποχωρήσεις. Συγκέντρωση δυνάμεων, επιθέσεις και αποφασιστικά βήματα προς τα μπρος. Όλα αυτά δεν τους φαίνονται «αρκετά καθαρά». Είναι μια στάση που την υποστηρίζει ο αμερικάνικος συντηρητισμός ιδιαίτερα στην εξωτερική του πολιτική. Αρνείται κάθε είδους συμβιβασμό. Ο Λένιν έκανε αυστηρή κριτική στους αρνητές του «υποχρεωτικού συμβιβασμού» στο βιβλίο του για τον αριστερισμό. Εκείνο που είναι καινούργιο στον τελευταίο μήνα είναι ότι οι δυνάμεις που δεν ήθελαν να κυβερνήσουν, επιθυμούν να μην κυβερνά καμιά αριστερή δύναμη. 


Πώς ήταν η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ; Πιστεύετε πως το κόμμα του Πάνου Καμένου θα είναι στην επόμενη Βουλή;


Γνωρίζετε ότι είχα ταχθεί εξαρχής υπέρ της συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ, Αυτό «το πείραμα» πέτυχε. Η ΑΝΕΛ αποδείχτηκαν ότι ήταν ένας σταθεροποιητικός παράγοντας της Κυβέρνησης Σωτηρίας. Μπορεί ο τρόπος έκφρασης και δράσης αυτού του κόμματος να διαφέρει από εκείνον του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν ήταν αρνητικό.

Πιστεύω και ελπίζω οι ΑΝΕΛ να είναι και στην επόμενη βουλή. Βέβαια όλοι μας γνωρίζουμε ότι η Ολιγαρχία και η διαπλοκή σε αυτές τις εκλογές έχουν ένα μεγάλο στόχο, να μην έχει αυτοδυναμία ο Σύριζα και έναν δεύτερο να μην διαθέτει ο Σύριζα μαζί με τους ΑΝΕΛ κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να τον πετύχουν.


Η αντιπολίτευση κατηγορεί την πρώην κυβέρνηση, στην οποία μετείχατε, πως «μέσα σε επτά μήνες κατέστρεψε την οικονομία και τη χώρα». Ποια η απάντησή σας;


Το Σύστημα Παρακμής και τα κόμματά του καμώνονται ως να παραδώσαν στην Κυβέρνηση Σωτηρίας μια χώρα σε μέγιστη ανάπτυξή, πλήρη ευμάρεια και με αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος. Και ήρθαμε εμείς, υποστηρίζουν, νακαταστρέψαμε «θετικό έργο 40 ετών». Επιπλέον, διατείνονται, ότι 486 μήνες είναι αριθμός μικρότερος εκείνου των 7 μηνών. Καμώνονται ότι δεν προλάβανε να κάνουν το καλό διότι κυβέρνησαν μόνο 40 χρόνια, ενώ όταν απευθύνονται στην αριστερά, μας ψέγουν που σε 7 μήνες δεν διορθώσαμε τα κακώς κείμενα 40 ετών! 


Ο Γιάννης Δραγασάκης τόνισε, πρόσφατα, πως «κάναμε μια παγκόσμια προσπάθεια για να δούμε αν μπορεί να συγκεντρωθεί ένα κεφάλαιο από τρίτες χώρες, ώστε να αντιμετωπίσουμε τρέχουσες ανάγκες (...) Δεν υπήρχαν τέτοιες δυνατότητες». Τι πραγματικά συνέβη κατά τις επαφές μας με χώρες, όπως η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν;


Στους 7 μήνες προωθήσαμε ως ευρωπαϊκή χώρα μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική για την οποία ακούσαμε από την αντιπολίτευση τα μύρια όσα. Στα πλαίσια της, αναπτύξαμε ενεργητικά τις σχέσεις μας με σειρά κρατών που επιθυμούν να έχουν έναν ευρωπαίο φίλο και εταίρο όπως είναι η Ελλάδα. Μια χώρα που ουδέποτε στη διάρκεια του καπιταλισμού παρενέβη σε τρίτες χώρες. Εξάλλου όχι μόνο δεν είχαμε ποτέ αποικίες στη διάρκεια της νεωτερικότητας, αλλά υπήρξαμε επί 400 χρόνια αποικία τρίτων. Έχουμε, λοιπόν, όλα τα προσόντα να παίξουμε το ρόλο της γέφυρας ανάμεσα σε αυτές τις χώρες και την ΕΕ.

Στην επτάμηνη διάρκεια της κυβέρνησής μας προσπαθήσαμε να αναπτύξουμε τις οικονομικές-τεχνικές μας σχέσεις με σειρά κρατών εκτός ΕΕ, σε Ανατολή και Δύση, από τις ΗΠΑ μέχρι την Κίνα. Εκείνο που επιδιώξαμε με επιτυχία ήταν να προγραμματισθούν μεγάλα κοινά επενδυτικά έργα που θα συμβάλλουν ώστε μια σταθεροποιημένη Ελλάδα να έχει εξασφαλίσει πολλαπλές επενδύσεις για την ανάπτυξή της.


Το «χαρτί» της γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδας αξιοποιήθηκε επαρκώς κατά τις διαπραγματεύσεις; Πώς μπορεί να αποτελέσει όπλο της χώρας από εδώ και πέρα;


Ο πρωθυπουργός και το Υπουργείο Εξωτερικών το αξιοποίησε στο έπακρο. Και καλά κάνανε: οι συσχετισμοί στο πεδίο της γεωπολιτικής ήταν και είναι πολύ καλύτεροι για εμάς από ότι στο πεδίο της οικονομίας όπου η ισχύς μας λόγο της κρίσης είναι σχετικά περιορισμένη. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι αυτό δεν έγινε κατανοητό από όλους. Αυτό έχει να κάνει και με το γεγονός ότι τμήματα της αριστεράς διακρίνονται για έναν ιδιότυπο οικονομισμό που φτάνει μέχρι το σημείο να θεωρούν ως την πιο «επαναστατική» πολιτική τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη της σχολής του Σικάγου για τον δήθεν υπέρτατο ρόλο της νομισματικής πολιτικής και του νομίσματος.


Τις τελευταίες ημέρες, στελέχη της ΝΔ σχολιάζουν πως επί ΣΥΡΙΖΑ η είσοδος των προσφύγων στην Ελλάδα αυξήθηκε εντυπωσιακά. Τονίζουν, μάλιστα, πως και πέρυσι –τέτοια εποχή- υπήρχε αναταραχή στις χώρες προέλευσης αυτών των ανθρώπων. Ποια η δική σας άποψη, μιας και είστε γνώστης του θέματος;


Το θέμα των νέων προσφυγικών ροών που προέκυπταν (α) ως αποτέλεσμα των πολέμων σε Β.Αφρική και Μ.Ανατολή το έθεσα στα όργανα της ΕΕ αμέσως μόλις ανέλαβα υπουργός εξωτερικών. Μάλιστα, προειδοποίησα όλους να σταματήσουν με το παιχνίδι αποσταθεροποίησης της Αιγύπτου ων 100.000.000 (προς σύγκριση η Λιβύη έχει 6 εκατομμύρια πληθυσμό). Πολλοί, στο εξωτερικό και εδώ, ανάμεσά τους στελέχη της ΝΔ, με λοιδόρησαν ότι τάχα απειλώ την ΕΕ με αυτή μου την πολιτική εκτίμηση. Έτσι, όμως, χάθηκε πολύτιμος χρόνος προετοιμασίας.


Στη συνέχεια, (β) η ΕΕ δεν απαίτησε την εφαρμογή των συμφωνιών επαναπροώθησης που έχει με χώρες όπως το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Τουρκία με αποτέλεσμα το προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο. Ο ΟΗΕ, (γ) που κάποια στελέχη του μας έκαναν ανόητη κριτική, δηλώνει σήμερα «οικονομική πτώχευση» ως προς τα κονδύλια που διαθέτει για τους καταυλισμούς. Το αποτέλεσμα ήταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι να τους εγκαταλείπουν και να οδεύουν προς την ΕΕ.Κατά συνέπεια, οι όποιες ελληνικές αδυναμίες είναι δευτερεύουσες μπροστά σε αυτούς τους τρεις παράγοντες.


Ποιο ήταν –για εσάς- το μεγαλύτερο επίτευγμα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, κατά τη διάρκεια της θητείας σας στο υπουργείο Εξωτερικών;


Ότι ενώ η Ελλάδα είναι μια αποικία χρέους, λειτουργήσαμε στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής με πλήρη δικαιώματα. Κάναμε χρήση όλων των δικαιωμάτων μας, από το Βέτο μέχρι τις απαραίτητες παρεμβάσεις εκεί όπου χρειαζόταν. Επιβάλλαμε το να ακούγεται η φωνή μας και να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις μας. Προωθήσαμε μια ενεργητική-δημοκρατική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Ανοίξαμε τα πανιά μας προς όλες τις κατευθύνσεις. Εξηγήσαμε στους ισχυρούς εταίρους ότι δεν ήμαστε πια «η χώρα της φάπας» και ότι δικαιούμαστε, όπως και κάναμε, να έχουμε ίδια δικαιώματα στην εξωτερική πολιτική όπως κάθε άλλο κράτος της ΕΕ. Χαρακτηριστικά στον ΟΗΕ πήγαμε κόντρα στις αποφάσεις της ΕΕ ως προς το χρέος και συμμετείχαμε δραστήρια στην ομάδα των 77. Δυστυχώς η υπηρεσιακή κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγή θέσης και επέστρεψε στη λανθασμένη πολιτική της αποχής κάτι που από τον χαρακτήρα της δεν το δικαιούται καν.


Πριν από λίγες ημέρες, σας άκουσα να δηλώνετε πως οι Ευρωπαίοι δεν μας υπολόγιζαν σε θέματα εξωτερικής και κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής. Ποιες οι ευθύνες των προκατόχων σας;


Όποιος πίστεψε ή εξακολουθεί να πιστεύει ότι η Ελλάδα εξαιτίας των οικονομικών δεσμεύσεων και αδυναμιών δεν μπορεί να κάνει ενεργητική εξωτερική πολιτική λαθεύει βαθύτατα. Η χώρα έχει ισχυρή γεωπολιτική θέση, διαθέτει στην περιοχή την πιο μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία, τα περισσότερα πλεονεκτήματα ως προς το διεθνές σύστημα. Για αυτό αντί να παραιτείται κανείς από την δραστήρια παρουσία στην ΕΕ και στη παγκόσμια κοινότητα λόγω οικονομικής αδυναμίας, θα πρέπει να δρα αντίστροφα. Αυτό κάναμε: Αναδείξαμε την γεωπολιτική θέση της χώρας και προσπαθήσαμε από αυτό το πιο ισχυρό σημείο να επιδράσουμε στις θέσεις μας στο σχετικά πιο αδύνατο.


Οι πολιτικοί που δεν πήραν υπόψη τους όλα τα πιο πάνω, έκαναν μεγάλο λάθος. Φάνηκαν αδύναμοι και χωρίς επαρκείς γνώσεις και πολιτική βούληση. Εμείς κάναμε το ακριβώς αντίστροφο.

Συνέντευξη Νίκου Κοτζιά στην Εφημερίδα των Συντακτών 12/9/2015

Είστε ο συγγραφέας που καθιέρωσε με το βιβλίο «Ελλάδα, αποικία χρέους», τον όρο «αποικία χρέους». Αλήθεια, πως γίνεται μια κυβέρνηση της αριστεράς να παίρνει την εξουσία σε μια τέτοια χώρα και να υπογράφει μια συμφωνία που πολύ την χαρακτηρίζουν ως “τρίτο μνημόνιο


To 1930 στην Ινδία, αποικία κορώνα του βρετανικού αυτοκρατορικού στέμματος διεξήχθηκαν περιφερειακές και τοπικές εκλογές τις οποίες και κέρδισε το κόμμα των Νεχρού-Γκάντι. Οι δύο τους υπήρξαν οι σημαντικότερες προσωπικότητες στο κόμμα που οδήγησε την Ινδία στην ανεξαρτησία. Τότε, οι βρετανοί προσπάθησαν να ανατρέψουν αυτές τις τοπικές κυβερνήσεις και να διασπάσουν το κίνημα ανεξαρτησίας. 

Το παράδειγμα διδάσκει ότι οι πολιτικοί αγώνες διεξάγονται σε οποιεσδήποτε συνθήκες και η πλευρά της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας επιδιώκει πάντα να κατακτά όσο περισσότερες θέσεις αγώνα. Από σημερινής σκοπιά, σε καθεστώς «αποικίας χρέους», η διατήρηση της κυβερνητικής κορυφής απόπροοδευτικές δυνάμεις αποτελεί εμπόδιο για τις δυνάμεις εποπτείας.

Μια κυβέρνηση όπως αυτή του Αλέξη Τσίπρα είναι ένα σημαντικό εργαλείο ενάντια στην αποικία χρέους, ένα οχυρό που δεν πρέπει να πέσει. Αυτό μας μαθαίνει η ιστορία, η πείρα από την πάλη θέσεων τους τελευταίους δύο αιώνες.

 

Τελικά σε τι διαφέρει μια τέτοια κυβέρνηση από τους «άλλους»;


Ότι «μια τέτοια κυβέρνηση» εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών και όχι της Ολιγαρχίας. Συμβιβάζεται και θα εφαρμόσει ένα πρόγραμμα τη λογική του οποίου δεν υιοθετεί και την αντιμάχεται. Θα αξιοποιήσει κάθε ρήγμα σε αυτό το πρόγραμμα, ενώ σε όλα τα υπόλοιπα πεδία πολιτικής θα κινηθεί με τη δική της λογική στη βάση των λαϊκών συμφερόντων. Πρόκειται για δύσκολη άσκηση που απαιτεί τη μέγιστη συγκέντρωση δυνάμεων. Δεν μας διακατέχει το «σύνδρομο της Στοκχόλμης», ούτε, βέβαια, παρουσιάζουμε την υποχώρηση ως λάφυρο νίκης όπως έκαναν οι προηγούμενοι.

 

Είχατε θέσει από την αρχή της διαπραγμάτευσης την γεωπολιτική παράμετρο και μάλιστα η ίδια η Μέρκελ παραδέχτηκε ότι και για γεωπολιτικούς λόγους η Γερμανία δεν ήθελε να φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη. Όμως τελικά «το τρίτο μνημόνιο»υπογράφτηκε; Τι δεν πήγε καλά; 


Σε πρόσφατο κείμενό μου ανέλυσα τον κίνδυνο που υπάρχει από τον οικονομισμό. Από μια αντίληψη ακόμα και μέσα στην αριστερά που θεωρεί ότι τα πάντα κρίνονται από τα οικονομικά και υποτιμά την πολιτική και την γεωπολιτική. Μάλιστα υπάρχει και μια ακραία θέση σε τμήμα της αριστεράς που είναι κοντά στη λογική του νεοφιλελευθερισμού. Σύμφωνα με αυτή, η λύση όλων έγκειται στη νομισματική πολιτική και στο νόμισμα.

Η πατριωτική-δημοκρατική εξωτερική μας πολιτική, μπόρεσε να βάλει την γεωπολιτική παράμετρο στις συζητήσεις που γινόντουσαν για το μέλλον της Ελλάδας σε σχέση με την ΕΕΗ παράμετρος αυτή βοήθησε στο να αποκτήσουμε συμμαχίες και να δημιουργήσουμε ρήγματα στην άλλη πλευρά. Μη ξεχνάτε ότι η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας είναι σαφώς ισχυρότερη από ότι είναι η οικονομική της ισχύ. 

 

Ποιο είναι το πλαίσιο συνεργασίας σας με τον ΣΥΡΙΖΑ, που συγκλίνετε και που διατηρείτε επιφυλάξεις;


Όλος ο κόσμος είδε τη μάχη που έδωσε ο πρωθυπουργός της χώρας Αλέξης Τσίπρας για μια έντιμη συμφωνία. Προς αυτό δεν υπήρξαν προβλήματα. Αντίθετα δεν έγινε σχεδιασμένα και με συνοχή η αναγκαία υποχώρηση. Αυτό προκάλεσε μια προσωρινή έκρηξη των εσωκομματικών προβλημάτων του Σύριζα. Εμφανίστηκαν πολλά «εγώ» και υποτιμήθηκε το εμείς. Ζήτημα κρίσιμο κατά τη δική μου πολιτική κουλτούρα. 

Σας θυμίζω ακόμα, ότι στην κίνηση «Πράττω», στην οποία συμμετέχω, τα ζητήματα της γεωπολιτικής, της εθνικής κυριαρχίας, εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, του χειρισμού της μετανάστευσης, αλλά και του Πολιτισμού έχουν πιο κεντρική θέση από ότι σε τμήματα του Σύριζα.

 

Έχετε μια μακρά πολιτική δράση που ξεκινάει από τα χρόνια της δικτατορίας, αλλά δεν έχετε ποτέ εκτεθεί σε εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής. Γιατί τώραπρώτη φορά με τον ΣΥΡΙΖΑ;


Από το 1963, ως μαθητής της πρώτης γυμνασίου συμμετέχω στα κοινά. Αφορμή είχε σταθεί τότε το κυπριακό. Από τότε μέχρι σήμερα ασχολούμαι συστηματικά με την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις. Είτε πρακτικά ως υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών από όπου αφυπηρέτησα με το βαθμό του Πρεσβευτήείτε ακαδημαϊκά ως διδάσκων εξωτερικήπολιτική και διεθνείς σχέσεις. Δεν είμαι, κατά συνέπεια, επαγγελματίας πολιτικός, αλλά πολιτικό ον με την αριστοτέλεια έννοια. Σεαυτή τη βάση δέχτηκα να γίνω υπουργός εξωτερικών που ήταν μεγάλη τιμή

Κατά την ανάληψη των καθηκόντων μου χρησιμοποίησα τη φράση του Πλάτωνα ότι «δεν αναλαμβάνω ούτε από φιλοχρηματία, ούτε από φιλοδοξία, αλλά ως πολίτης που η πόλη ανάγκη έχει». Ο Πρόεδρος Τσίπρας με παρακάλεσε να είμαι όπως όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησής του στα ψηφοδέλτια και ως συνέχεια των πιο πάνω ανταποκρίθηκα σε αυτή την προσωπική ιστορική εξαίρεση

 

Με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη βρεθήκατε δυο φορές στο ίδιο κόμμα και δυο φορές χωρίσατε. Επειδή προφανώς το θέμα δεν είναι προσωπικό, πως κρίνετε πολιτικά την πρωτοβουλία του να ηγηθεί της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης; 


Όχι «δύο φορές». Μόνο μια φορά ήμασταν στο ίδιο κόμμα, το ΚΚΕ. Το 1989 ο Λαφαζάνης έδωσε όλες του τις δυνάμεις για την συγκυβέρνηση της αριστεράς με τη ΝΔ. Εγώ έφυγα και δεν εντάχθηκα ποτέ ξανά σε κόμμα. Ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ. Η διαφωνία του Λαφαζάνη είναι απόλυτο και σεβαστό δικαίωμα. Απλά είναι έξω από τον δικό μου πολιτικό πολιτισμό ότι διατήρησε παρά τη διαφωνία του τις κομματικές θέσεις μέχρι τον Αύγουστο. Εγώ όταν έφυγα από το ΚΚΕ τις επέστρεψα όλες άμεσα.

 

Ως υπουργός εξωτερικών προσπαθήσατε να κρατήσετε ψηλά την σημαία της χώρας σε μια περίοδο που η Ελλάδα περνούσε την μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της. Απέδωσε αυτή η πολιτική σας στα βαλκάνια;


Μετά την πτώση του λεγόμενου «υπαρκτούσοσιαλισμού», στα Βαλκάνια ακολούθησε η Ελλάδα δύο στρατηγικές. Η πρώτη, από το 1992 μέχρι και το 2003: ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων στην ενδοχώρα της Βαλκανικής Χερσονήσου. Η δεύτερη, από το 2003 μέχρι σήμερα ήταν η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτών των χωρών, όπου η καθεμία επεδίωκε μεμονωμένα να ενταχθεί στην ΕΕ. 

Η δική μας πολιτική ήταν ένας συνδυασμός αυτών των δύο στρατηγικών: Η ευρωπαϊκή πορεία των Βαλκανικών κρατών στην ΕΕ θα πρέπει να συνδυάζεται με την ευρύτερη βαλκανική συνεργασία και τη διαμόρφωση δικτύων στην «ενδοχώρα» της περιοχής μας. Παντού, οι μικρομεσαίες χώρες κράτη-μέλη της ΕΕ και ενόψει της διεύρυνσής της σε 35-40 μέλη, ενισχύουν την επιμέρους συνεργασίας τους συμμετέχοντας σε συλλογικότητες, όπως των 4 κρατών της ανατολικοκεντρικής ΕΕ, των Σκανδιναβικών, των Μπενελούξτων Βαλτικών

 

Με τη ΦΥΡΟΜ και το Κοσσυφοπέδιο;


Ορισμένοι πιστεύουν ότι η αδράνεια είναι ισχύς στις διεθνείς σχέσεις. Κάνουν μεγάλο λάθος! Η αδράνεια είναι πολιτική κενού. Δίνει τη δυνατότητα να καταλάβει θέσεις κάποιος τρίτος συχνά σε βάρος σου. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να αφήσει να καταληφθούν τα βόρειά της από τρίτες δυνάμεις. Για αυτό προωθήσαμε μια ενεργητική εξωτερική πολιτική που στηρίζεται στο τρίπτυχο: διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, το συμφέρον της Ευρώπης και της Περιοχήςτο ελληνικό εθνικό συμφέρον που είναι και το κλειδί.

 

Στα ελληνοτουρκικά; 


Βρισκόμαστε και τα δύο κράτη σε προεκλογική περίοδο. Τους τελευταίους μήνες προωθήσαμε τη δημιουργία «καναλιών επικοινωνίας». Ανοίξαμε εκ νέου διάλογο για στρατιωτικά ΜΟΕ, ειδικότερα ναυτιλιακά. Αποτρέψαμε τη δημιουργία παράνομου πεδίου βολής στο οποίο συμπεριλαμβανόταν ελληνικός χώρος. Σας θυμίζω ότι τότε για πρώτη φορά μετά από 60 χρόνια η Τουρκία αναγκάστηκε να πάρει πίσω κινήσεις της.

 

Και το Κυπριακό; 


Στηρίζουμε την αναζήτηση μιας δημοκρατικής λύσης του Κυπριακού στη βάση μιας διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας όπου θα λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα των τριών μικρών μειονοτήτωνΓια μια συμφωνία που θα διασφαλίζει ότι οι Τουρκοκύπριοι θα νιώθουν το νησί σπίτι τους και οι Ελληνοκύπριοι ασφαλείς σε μια Κύπρο χωρίς κατοχικά στρατεύματα.

Η Ελλάδα δήλωσε εξ’ αρχής ότι επιθυμεί και αγωνίζεται για την κατάργηση των εγγυήσεων και των δικαιωμάτων των εγγυητριών δυνάμεων. Με αυτή μας την κίνηση πιστεύω ότι θέσαμε με σαφήνεια στο κέντρο των συζητήσεων το θεμέλιο του κυπριακού ζητήματος.

 

Η κρίση στο μεταναστευτικό είναι πλέον ευρωπαϊκό θέμα. Οι αυξημένες ροές προσφύγων έρχονται από την Τουρκία,γιατί η Ευρώπη δεν την πιέζει να πάρει μέτρα; 


Το θέμα των νέων προσφυγικών ροών που θα προέκυπταν ως αποτέλεσμα των πολέμων σε Β.Αφρική και Μ.Ανατολή το έθεσα στα όργανα της ΕΕ αμέσως μόλις ανέλαβα υπουργός εξωτερικών. Πολλοί, στο εξωτερικό και εδώ, με λοιδόρησαν ότι τάχα απειλώ την ΕΕ με αυτή μου την ανάλυση. Έτσι, όμως, χάθηκε πολύτιμος χρόνος προετοιμασίας της ΕΕ.

Η ΕΕ δεν επέβαλε την εφαρμογή των συμφωνιών επαναπροώθησης που έχει με χώρες όπως το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Τουρκία με αποτέλεσμα το προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο.

Ο ΟΗΕ, που κάποια στελέχη του μας έκαναν ανόητη κριτική, δηλώνει σήμερα «οικονομική πτώχευση» ως προς τα κονδύλια που διαθέτει για τους καταυλισμούς προσφύγων σε Τουρκία, Λίβανο και αλλού. Με 43 σεντς ανά μέρα για κάθε πρόσφυγα ήταν αναμενόμενο να υπάρξει ενίσχυση των προσφυγικών ροών προς την ΕΕ

Πόλεμοι, οικονομική δυσπραγία του ΟΗΕ, η μη εφαρμογή των συμφωνιών της ΕΕ με τρίτους, το χάσιμο χρόνου, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό πρόβλημα στον ευρωπαϊκόνότο. Τελευταία, Γερμανία και Γαλλία αντιμετωπίζουν το ζήτημα πιο ορθολογικά και δεν ακολουθούν τις συμπεριφορές κάποιων νέων μελών της ΕΕ.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ ΣΤΟΝ Κ. ΜΟΛΥΒΙΑΤΗ

Δεν πράττει καλώς ο υπηρεσιακός Υπουργός Εξωτερικών να παρουσιάζει δική του διαρροή ως ανακοίνωση κύκλων του Υπουργείου Εξωτερικών. Οφειλε δε, να έχει προηγούμενα ενημερωθεί για τις συχνότατες προφορικές οδηγίες, κατά διαστήματα και καθημερινές, που είχε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ, επί του ζητήματος του χρέους και της συμμετοχής της Ελλάδας στην ομάδα των 77. Ακόμα δε περισσότερο, όφειλε να αναζητήσει τα γραπτά τηλεγραφήματα-οδηγίες επί του θέματος. Ο τέως Υπουργός Εξωτερικών προτείνει στον Υπηρεσιακό Υπουργό Εξωτερικών να ενημερωθεί από τους άμεσους συνεργάτες του για τις προφορικές και γραπτές οδηγίες που δίνονταν συνεχώς και σταθερά στη ΜΑ ΟΗΕ.

Παραδειγματικά, υπενθυμίζεται στον κ.Υπουργό, εξαιρετικά επείγον  τηλεγράφημα-οδηγία στις 19.6.2015 μόλις διαμορφώθηκε το ψήφισμα για το χρέος, στο οποίο υπογράμμιζε ο τότε Υπουργός Εξωτερικών ότι ως προς το «διανεμηθέν σχέδιο απόφασης με θέμα ‘Αρχές για διαδικασία αναδιάρθρωσης δημοσίου χρέους’ παρακαλώ όπως υποστηρίξετε ενεργά προσπάθειες δημιουργίας εν θέματι πολυμερούς νομικού πλαισίου.» δηλαδή ψηφίσματος. Συνέχιζε δε το τηλεγράφημα, «Τούτο ανεξαρτήτως προηγούμενης ελληνικής στάσης και υπό το φως σύντονης προσπάθειας Κυβέρνησης για αναδιάρθρωση χρέους,… που επιτρέψει αναπτυξιακή ανασυγκρότηση χώρας».  Υπογραφή «Κοτζιάς»  και τρεις σελίδες με αναλυτική στήριξη οδηγίας. Σε απλά ελληνικά: συμπράττουμε και στηρίζουμε το ψήφισμα που θα προκύψει ανεξάρτητα απόψεων και πολιτικών προηγούμενων κυβερνήσεων που συνδέονταν με συμφέροντα δανειστών. Αυτά προς το παρόν.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

υπηρεσιακή κυβέρνηση οφείλει να υπηρετεί τη χώρα προς τις εκλογές και όχι να αλλάζει την πολιτική της προηγούμενης και εκλεγμένης κυβέρνησης. 

Βάση οδηγιών Πρωθυπουργού Α.Τσίπρα το υπουργείο εξωτερικών μόλις ανέλαβε τον Ιανουάριο η Κυβέρνηση Σωτηρίας έδωσε σαφείς οδηγίες στη ΜΑ στον ΟΗΕ όπως συμμετάσχει ενεργά στην ομάδα του ΟΗΕ για το χρέος με την προοπτική υπερψήφισης του ψηφίσματος που ετοίμαζε η ομάδα. Υπάρχουν πληθώρα οδηγιών και τηλεγραφημάτων που πιστοποιούν τις οδηγίες για αυτή τη συμμετοχή και την προετοιμασία στήριξης από πλευράς Ελλάδας του ψηφίσματος . Η θέση αυτή προωθήθηκε σθεναρά επί 7 μήνες παρά τις πιέσεις που δεχόταν η χώρα από ισχυρούς εταίρους. Η αλλαγή της σήμερα από το Υπουργείο Εξωτερικών υπό την προτροπή του υπηρεσιακού Υπουργού Οικονομικών υπερβαίνει κατά πολύ τις αρμοδιότητες υπηρεσιακής κυβέρνησης, η οποία το ελάχιστο που όφειλε να κάνει ήταν να διαβουλευτεί προηγούμενα με τον εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας Α.Τσίπρα.

 

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Συνέντευξη στην Kolner-Stadt Anzeiger "Ο άνθρωπος έπαψε να ονειρεύεται"

Μεταξύ των συμμετεχόντων στο φιλοσοφικό φεστιβάλ phil.cologne στην Κολωνία βρίσκεται και ο έλληνας υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Στη συνέντευξη μιλά για τις διεξόδους από την κρίση και τις κοινές ρίζες Ελλάδας και Γερμανίας. Του Frank Olbert

Ε – Κύριε καθηγητά, η χώρα σας θεωρείται το λίκνο της φιλοσοφίας. Ο συμπατριώτης σας ο Πλάτων μάλιστα είχε κάνει λόγο για τη δημοκρατία των φιλοσόφων. Νιώθετε μέλος αυτής της Δημοκρατίας τώρα που ως ένας άνθρωπος που σπούδασε Φιλοσοφία έχετε ενταχθεί στην πολιτική;

Α – Αν έπρεπε να περιγράψω τον εαυτό μου θα έλεγα: Δεν είμαι πολιτικός, αλλά «πολιτικό ζώο», όπως θα έλεγε ο Αριστοτέλης. Δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός ούτε ανήκω σε κάποιο κόμμα. Ο Πλάτωνας περιέγραψε κάποτε τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να τεθεί κανείς στην υπηρεσία της Πολιτείας: Οχι από φιλοδοξία ούτε για οικονομικά οφέλη, αλλά μόνο και μόνο εάν η Πολιτεία βρίσκεται σε ανάγκη. Αυτή ήταν και η πρώτη πρόταση της ομιλίας μου στο υπουργείο κατά την ανάληψη των καθηκόντων μου.

Ε - Μια φιλοσοφική είσοδος στην ενεργό πολιτική...

Α - Εχω πεί ότι δεν βρίσκομαι εδώ για τις δημόσιες σχέσεις ή για το χρήμα – ο μισθός μου είναι μάλλον μέτριος - αλλά επειδή η Πολιτεία βρίσκεται σε ανάγκη. Ετσι έκανα την είσοδό μου στη Δημοκρατία των Φιλοσόφων η οποία δεν υφίσταται πλέον με μια πρόταση από την «Πολιτεία».


Ε- Η φιλοσοφία παίζει κάποιο ρόλο στην πολιτική σας καθημερινότητα; Μήπως είναι έως και βοηθητική;

 

Α – Πολύ μάλιστα και ως γενική έννοια, αλλά και ως άκρως συγκεκριμένη. Δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος την κατάσταση στη χώρα αν δεν σκέφτεται σοβαρά και μάλιστα μακροπρόθεσμα και σε βάθος. Δεν κουράζομαι να το λέω σε όλα τα ευρωπαϊκά συμβούλια: Η Ευρώπη δεν σκέφτεται όσο θα έπρεπε μακροπρόθεσμα και σε βάθος για το μέλλον της σε ό,τι αφορά στη λήψη αποφάσεων. Δεν θα πρέπει κανείς να δρα με θυμό ή απερισκεψία.


E – Tι υπάρχει για εσάς στο επίκεντρο;

 

Α – Στο επίκεντρο των χειρισμών μας πρέπει να βρίσκεται ο άνθρωπος. Επιμένω να μάχομαι εναντίον μιας αποικιοκρατικοποίησης που δένει ολόκληρο τον κόσμο στο άρμα των νομισματικών επιταγών.

 

Ε – Τι σημαίνει αυτό; Είστε κατά της οικονομικοποίησης όλων των τομέων της ζωής;

 

Α – Eίναι και πάλι κάτι διαφορετικό. Δεν είμαι κατά της οικονομικοποίησης, αλλά κατά της συγκεκριμένης ερμηνείας του προβλήματος της Ελλάδας. Το εργαλείο, ο μηχανισμός, η κινητήρια δύναμη που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση είναι ο άνθρωπος. Κι εμείς αυτού του ανθρώπου του έχουμε σπάσει τη ραχοκοκαλιά. Του λείπει κάθε ίχνος αισιοδοξίας, κάθε προοπτική – δεν ονειρεύται πια. Αυτή είναι η μεγαλύτερή μας ήττα.


 

Ε – Ποια είναι η ουσία της φιλοσοφίας στην οποία αναφερθήκατε;


Α – Εχει άμεση σχέση με τη Γερμανία. O,τι βρήκε κανείς μέσα στον 18ο και 19ο αιώνα στη σκέψη του γερμανικού έθνους οφείλεται στον γαλλικό Διαφωτισμό, κυρίως όμως στην ελληνική φιλοσοφία. Είναι ένα από τα θεμέλια του γερμανικού κράτους. Ως Ελληνας είμαι ευτυχής για αυτό. Διότι μόνο μέσω του αυτοπροσδιορισμού των Γερμανών ως απόρροια της ελληνικής φιλοσοφίας επανήλθε αυτή η φιλοσοφία στην επικαιρότητα. Ηταν μια μεγαλειώδης στιγμή στην ιστορία και των δυο λαών. Ως πολιτικός, ξέρετε, ασκώ δριμεία κριτική στη Γερμανία, ωστόσο, εκείνη τη στιγμή δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

 

Ε – Εξακολουθείτε να αυτοπροσδιορίζεστε ως Μαρξιστής, όπως κάνατε στο παρελθόν;

 

Α - Δεν θα έλεγα πια ότι είμαι Μαρξιστής ή Κομμουνιστής. Είμαι κάποιος ο οποίος γνωρίζει καλά τον Μαρξισμό.

 

Ε – Σε επίπεδο επιστήμης και όχι εφαρμογής.

 

Α - Χρησιμοποιώ τον Μαρξισμό ως εργαλείο ανάλυσης και για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Ωστόσο, σήμερα θα πρέπει να αμφισβητήσω πολλά από τα συνθήματα τα οποία στο παρελθόν οι Μαρξιστές – κι εγώ ανάμεσά τους – θεωρούσαν κάτι σαν την Αγία Γραφή.


(Δημοσιεύθηκε στις 26.05.2015)




Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Συνέντευξη στην Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Μας λείπουν τα οράματα και οι πραγματικές αξίες»


Ο Νίκος Κοτζιάς για την Ευρώπη.

 

Η πολιτική της λιτότητας θέτει σε κίνδυνο μια ολόκληρη κοινωνία: Από το 2010 και μετά, 7.000 Έλληνες έχουν βάλει τέλος στη ζωή τους και 200.000 έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους. Ο Νίκος Κοτζιάς αναλύει τη δική του εικόνα για τους Έλληνες και τους Ευρωπαίους.

 

Ε - Το μυθιστόρημα του Φρίντριχ Ντίρενματ«Ο δικαστής και ο δήμιός του» μας προσέφερε την έξοχη φιγούρα του επιθεωρητή Μπέρλαχ, ενός ανθρώπου έξυπνου, ο οποίος χαίρεται τη ζωή, του αρέσει το καλό κρασί και το καλό φαγητό, όμως είναι άρρωστος, πάσχει από καρκίνο στο στομάχι. Υστερα από ένα πλούσιο γεύμα, ξαπλώνει βογγώντας στον καναπέ και θέτει το φιλοσοφικό ερώτημα: τι είναι ο άνθρωπος;

 

Α  Ερχομαι μόλις από μια συνάντηση με πρεσβευτές από χώρες της Απω Ανατολής, από την Κίνα και την Ινδία με τους οποίουςσυζητήσαμε για τα πολλά κοινά σημεία που έχουμε εμείς οι Έλληνες με τους δικούς τους λαούς μέσα από την πορεία του μακρόχρονου πολιτισμού μας. Διότι το θεμελιώδες ερώτημα «τι είναι ο άνθρωπος» εμείς το έχουμε θέσει εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Τι είναι αυτό που ωθεί τον άνθρωπο; Και για να συνδέσω το ερώτημα με τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μου: τα περασμένα χρόνια, δώσαμε στους ανθρώπους μια μαθηματική διάσταση, τους καταστήσαμε σκλάβους των αριθμών. Από τη δεκαετία του ’70 ισχύει το πολιτικό πιστεύω «όταν ευημερούν οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι». Οι άλλοι μας βλέπουν ως αριθμούς και παράλληλα αδιαφορούν για τον πραγματικό κόσμο. Το σημαντικότερο για εμάς θα πρέπει να είναι να μησπάσει η ραχοκοκαλιά του ανθρώπου, να διατηρήσει την υπερηφάνεια του, την αισιοδοξία του και την ελπίδα του.

 

Ε – Πώς αποτυπώνεται αυτό στην ελληνική καθημερινότητα;

 

Α – Όταν οι τρεις σημαντικότερες ειδήσεις που ακούν οι νέοι μας καθημερινά περιορίζονται στις λέξεις «τιμωρία», «μνημόνιο» και «κυρώσεις», τότε έχουμε σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Όταν λέμε «απαγορεύονται τα όνειρα», τότε υποσκάπτουμε την ηθική μας υπόσταση. Είναι σαν να λέμε με αυτό τον τρόπο στη νεολαία μας ότι τίποτα καλό δεν έχει γίνει ως τώρα, ότι ο δικός μας, ο ελληνικός τρόπος ζωής δεν είχε καμία αξία. Εγώ αντιπαραθέτω το εξής: Οι Γερμανοί μέχρι πρότινος μας θαύμαζαν, αυτό το μεγάλο έθνος με τον σπουδαίο πολιτισμό. Ητανεκείνοι οι οποίοι μέσω της ελληνικήςφιλοσοφίας μας έκαναν και πάλι σημαντικούςΑυτή ήταν μια πράξη αγάπης μέσα στην ιστορία. Είμαστε όντως χαρούμενοι, αισιόδοξοι και χαιρόμαστε τη ζωή. Θα πρέπει, λοιπόν, αυτή η στάση ζωής να είναι και «αντιπαραγωγική»; Μήπως η οικονομική αγορά φτιάχνει καλύτερους ανθρώπους;

 

Ε – Τι μαθαίνουν οι νέοι για την Ευρώπη και για τους γείτονές τους;

 

Α - Εχω την αίσθηση ότι τους ταϊζουν με στερεότυπα, λείπουν τα οράματα και οι πραγματικές αξίες. Δεν λέω ότι συγκεκριμένες αποφάσεις, κυρώσεις και μνημόνια δεν θαπρέπει να είναι δουλειά των «πολιτικών οργάνων». Αλλά, η προσέγγιση με τους ανθρώπους δεν πρέπει να περιορίζεται σε αυτά τα όργανα. Εμείς οι Έλληνες δεν χάσαμε κανένα πόλεμο ούτε καταστρέψαμε τη βιομηχανική υποδομή κανενός. Εχουμε όμως διαφθορά και κακούς θεσμούς. Θα πρέπει να εξαλείψουμε το πρώτο, τη διαφθορά και να βελτιώσουμε το δεύτερο, τους θεσμούς.

 

Ε – Η οργάνωση «Γιατροί του Κόσμου» διατηρεί παράρτημα στην Αθήνα για αρρώστους οι οποίοι λόγω της ανεργίας δεν έχουν πια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ούτε μπορούν να πληρώσουν τον γιατρό ή τα φάρμακά τους. Στην αίθουσα αναμονής κρέμεται μια αφίσα που γράφει το ερώτημα «γιατί υπάρχουν άνθρωποι»;

 

Α – Για να είναι κανείς ανθρώπινος, θα πρέπει να εξελίξει το ανθρώπινο στοιχείο. Πρόκειταιγια τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου. Ο άνθρωπος αγωνίζεται τελικά για δύο πράγματα: από τη μια θέλει να πραγματοποιήσει μεγαλεπήβολα σχέδια, κάτι να τολμήσει. Κι από την άλλη θέλει να φέρνει σε πέρας μικρά πράγματα. Γονατίζει στην άμμο, στην ακρογιαλιά και χτίζει ένα μικρό λόφο. Εως ότου κάποια στιγμή ένας μόνο κόκκος να μετακινήσει τον λόφο, οπότε τον αφήνει να κυλήσει.

 

Ε – Για να πιαστούμε από το παράδειγμα της ματαιότητας ενός λόφου από άμμο: Ο Σίσυφος ήταν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, όπως ισχυρίζεται ο Αλμπέρ Καμύ;

 

Α – Μεγαλώνουμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλα προβλήματα. Αναμετρώμαι με προβλήματα, όχι με ανθρώπους. Το να αναμετριέσαι με ανθρώπους σημαίνει ότι υποβιβάζεις τον άλλο. Αλλά, η επιτακτικήανάγκη του ανθρώπου να καταπιαστεί με κάτι το φαινομενικά αδύνατο, να κάνει τα πράγματα καλύτερα, είναι σίγουρα μια μορφή ευτυχίας.

 

Ε – Ο γερμανός συγγραφέας ΒίγκλαφΝτρόστε έχει δώσει σε ένα από τα βιβλία του τον προκλητικό τίτλο «Η αξιοπρέπεια του ανθρώπου είναι πτώση υποτακτική». Πόση αξιοπρέπεια έχει απομείνει στους Έλληνες;

 

Α - Ένας άνθρωπος διατηρεί την αξιοπρέπειά του όταν νιώθει ότι δεν κυνηγά πράγματα τα οποία είναι ψεύτικα. Όταν προτάσσει την ανθρώπινη φύση έναντι της ανάγκης. Ένας άνθρωπος έχει αξιοπρέπεια όταν ο άλλος, ο ηττημένος, δεν χρειάζεται να ντρέπεται. Εγώ προσωπικά ντρέπομαι όταν δεν μπορώ να βοηθήσω τους άλλους. Ελπίζω αυτό να το είπα με αξιοπρέπεια.

 

Ε – Την Παρασκευή το απόγευμα θα εμφανιστείτε στην Κολωνία με την ιδιότητα του φιλοσόφου. Τι θέμα σας μάλιστα είναι: «Πώς σώζει κανείς ένα λαό;»

 

Α - Η λέξη «λαός» μου φαίνεται η ιδανική μεταφορική έννοια για τη δημιουργία μιας νέας χειραφετημένης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας που θα βρει το θάρρος επιτέλους να εγερθεί. Μπορεί κανείς να σώσει ένα κράτος, την Ελλάδα, σώζοντας τον λαό της.

 

Ε - Η αναρχική ομάδα συγγραφέων «Η αόρατη επιτροπή» υπό τον γάλλο ΖυλιένΚουπά ανέλυσε πρόσφατα σε ένα δοκίμιό της το οποίο συζητήθηκε εκτενώς και στη Γερμανία ότι «ο λαός» δεν υπάρχει. Με την έννοια ότι δεν υφίσταται ως αντίθετος πόλος της κυβέρνησης γιατί ούτε κυβέρνηση πρέπει να υπάρχει. Τι είναι λοιπόν, ο λαός;

 

Α - Η έκφραση αυτής της αποκαλούμενης επιτροπής συγκαταλέγεται στην παράδοση του νεοφιλελεύθερου αναρχισμού. Στην Ελλάδα, η ομάδα αυτή προπαγανδίζει το σύνθημα «εξέγερση ή καταπίεση». Από το 2010 έχουν αυτοκτονήσει στην Ελλάδα 7.000 άνθρωποι. Αυτό αποδεικνύει ότι η απουσία προοπτικής είναι το χειρότερο πράγμα που έχουμε να προσφέρουμε στους ανθρώπους. Από το 2010 έχουν εγκαταλείψει τη χώρα μας 200.000 νέοι άνθρωποι. Κι αυτοί δεν είναι τίποτα αμόρφωτοι νεαροί άντρες, όπως εκείνοι που πήγαιναν παλιότερα στη Γερμανία για να κάνουν τις πιο βαριές χειρωνακτικές εργασίες. Είναι άριστα καταρτισμένοι πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών, γιατροί, δικηγόροι, μαθηματικοί.  Η εκπαίδευσή τους έχει στοιχίσει στο ελληνικό κράτος 12 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Ευρώπη, η Γερμανία, απέκτησε αυτή τη νεολαία δωρεάν. Αυτή είναι το φυσικό μέλλον της Ελλάδας, η παραγωγική νεολαία της χώρας. Εμείς, ο ελληνικός λαός, έχουμε στείλει έξω 14.000 γιατρούς. Η εκπαίδευσή τους στοίχισε τρία δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν πρόκειται μόνο για οικονομικές μετατοπίσεις εντός της Ευρώπης, αλλά κυρίως, από ελληνικής σκοπιάς, για μετατοπίσειςανθρώπων.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

 

Ο Νίκος Κοτζιάς γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά, πολιτικές επιστήμες, νομικά και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Εκανε ερευνητική εργασία και δίδαξε στα πανεπιστήμια του Μάρμπουργκ, της Οξφόρδης και του Χάρβαρντ και σήμερα είναι καθηγητής πολιτικής θεωρίας, καθώς και καθηγητής διεθνών και ευρωπαϊκών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Από τον περασμένο Ιανουάριο είναι υπουργός εξωτερικών στην ελληνική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.